“…และบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์(พวกยิวและพวกคริสเตียน)มิได้ขัดแย้งกัน เว้นแต่หลังจากได้มีความรู้มายังพวกเขาแล้วเท่านั้น เนื่อวจากความอิจฉาริษยาและความเกลียดชังในระหว่างพวกเขาเอง…”สูเราะฮฺ อาลิ อิมรอน : 19 ท่านอิมามอัส-สะอฺดียฺ (เสียชีวิตเมื่อ ฮ.ศ.1376) ร่อหิมะฮุลลอฮฺ – ขออัลลอฮฺทรงประทานความเมตตาแก่ท่านได้กล่าวว่า :
“นี่เป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมอัลลอฮฺ สุบหานะฮู วะตะอฺาลาถึงได้สั่งกำชับให้มุสลิมอยู่ร่วมกันในอิสลาม ห้ามแตกแยกกัน พระองค์สั่งมุสลิมว่าจงอย่าปฏิเสธสิ่งที่พระองค์ประทานลงมาให้แก่พวกเขาในอัล-กุรอาน ความจริงชาวคัมภีร์มิได้แตกแยกกันจนกระทั่งหลังจากที่อัลลอฮฺได้ประทานคัมภีร์ลงมาให้พวกเขา ซึ่งพระองค์ได้สั่งให้พวกเขาอยู่ร่วมกันดัวยดีเป็นญะมาอฺะฮฺ แต่พวกเขากลับฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์ พวกเขาต่างก็มีความอิจฉาริษยาและความเกลียดชังซึ่งกันและกัน ดังนั้นความเกียดชังและความอิจฉาริษยาได้ครอบงำพวกเขา ทำให้พวกเขาเกิดความเคียดแค้นและความศัตรูระหว่างกันเอง พวกเขาจึงขัดแย้งกันและในที่สุดก็แตกแยกกันประสานกันไม่ลง ดังนั้น โอ้ พี่น้องมุสลิมที่รักทั้งหลาย ได้โปรดระวังการกระทำเช่นนี้ ได้โปรดเถิด” จากตัยสีรุล กะรีมุร เราะหฺมาน หน้า 701
ท่านชัยคุล อิสลาม อิบนุ ตัยมียะฮฺ (เสียชีวิตเมื่อ ฮ.ศ.728)ร่อหิมะฮุลลอฮฺ – ขออัลลอฮฺทรงประทานความเมตตาแก่ท่านได้กล่าวว่า :
“อัลลอฮฺได้อธิบายว่า การแตกแยกของพวกเขา เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาได้รับความรู้จากพระองค์แล้ว ว่าอะไรที่ต้องทำอะไรต้องหลีกเลี่ยง เนื่อง จากอัลลอฮฺมิได้ปล่อยให้มนุษย์หลงทางนอกจากจะให้ทางนำแก่พวกเขา จนกระทั่งเมื่อพระองค์ได้อธิบายแก่พวกเขาว่าสิ่งใดที่พวกเขาต้องทำ พวกเขาก็แตกแยกกัน และจากอายะฮฺนี้ พระองค์ยังได้บอกให้รู้ว่าเหตุผลที่พวกเขาแตกแยกกันก็เพราะบาฆียฺ(ความเป็นศัตรู ความอิจฉาริษยา ความเกลียดชังซึ่งกันและกัน)และบาฆียฺเกิดขึ้นเนื่องจากการไม่ยอมรับความจริงหรือไม่ก็ทำเกินขอบเขต ไม่ยอมทำสิ่งที่เป็นวาญิบหรือไม่ก็ทำในสิ่งต้องห้าม ดังนั้นพึงทราบไว้เถิดว่า นี่แหละที่ทำให้เกิดความแตกแยกกันฺ)” จาก มัจญมูอฺ ฟะตาวา เล่ม 1 หน้า 14
“นี่เป็นเหตุผลที่ว่า ทำไมอัลลอฮฺ สุบหานะฮู วะตะอฺาลาถึงได้สั่งกำชับให้มุสลิมอยู่ร่วมกันในอิสลาม ห้ามแตกแยกกัน พระองค์สั่งมุสลิมว่าจงอย่าปฏิเสธสิ่งที่พระองค์ประทานลงมาให้แก่พวกเขาในอัล-กุรอาน ความจริงชาวคัมภีร์มิได้แตกแยกกันจนกระทั่งหลังจากที่อัลลอฮฺได้ประทานคัมภีร์ลงมาให้พวกเขา ซึ่งพระองค์ได้สั่งให้พวกเขาอยู่ร่วมกันดัวยดีเป็นญะมาอฺะฮฺ แต่พวกเขากลับฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์ พวกเขาต่างก็มีความอิจฉาริษยาและความเกลียดชังซึ่งกันและกัน ดังนั้นความเกียดชังและความอิจฉาริษยาได้ครอบงำพวกเขา ทำให้พวกเขาเกิดความเคียดแค้นและความศัตรูระหว่างกันเอง พวกเขาจึงขัดแย้งกันและในที่สุดก็แตกแยกกันประสานกันไม่ลง ดังนั้น โอ้ พี่น้องมุสลิมที่รักทั้งหลาย ได้โปรดระวังการกระทำเช่นนี้ ได้โปรดเถิด” จากตัยสีรุล กะรีมุร เราะหฺมาน หน้า 701
ท่านชัยคุล อิสลาม อิบนุ ตัยมียะฮฺ (เสียชีวิตเมื่อ ฮ.ศ.728)ร่อหิมะฮุลลอฮฺ – ขออัลลอฮฺทรงประทานความเมตตาแก่ท่านได้กล่าวว่า :
“อัลลอฮฺได้อธิบายว่า การแตกแยกของพวกเขา เกิดขึ้นเมื่อพวกเขาได้รับความรู้จากพระองค์แล้ว ว่าอะไรที่ต้องทำอะไรต้องหลีกเลี่ยง เนื่อง จากอัลลอฮฺมิได้ปล่อยให้มนุษย์หลงทางนอกจากจะให้ทางนำแก่พวกเขา จนกระทั่งเมื่อพระองค์ได้อธิบายแก่พวกเขาว่าสิ่งใดที่พวกเขาต้องทำ พวกเขาก็แตกแยกกัน และจากอายะฮฺนี้ พระองค์ยังได้บอกให้รู้ว่าเหตุผลที่พวกเขาแตกแยกกันก็เพราะบาฆียฺ(ความเป็นศัตรู ความอิจฉาริษยา ความเกลียดชังซึ่งกันและกัน)และบาฆียฺเกิดขึ้นเนื่องจากการไม่ยอมรับความจริงหรือไม่ก็ทำเกินขอบเขต ไม่ยอมทำสิ่งที่เป็นวาญิบหรือไม่ก็ทำในสิ่งต้องห้าม ดังนั้นพึงทราบไว้เถิดว่า นี่แหละที่ทำให้เกิดความแตกแยกกันฺ)” จาก มัจญมูอฺ ฟะตาวา เล่ม 1 หน้า 14
