โดย อิบนุอาลี
อย่างที่เป็นที่รู้กันว่าหัวใจคือส่วนที่สำคัญที่สุดของร่างกายของคนเรา
หัวใจคือแรงกระตุ้นให้ร่างกายเกิดความกระปี้กระเปร่า เกิดความกระฉับกระเฉง เป็นอวัยวะที่สำคัญมากที่สุดของร่างกาย เนื่องจากอวัยวะทุกๆส่วนของร่างกายจะทำงานได้ด้วยการสั่งงานของสมองของเรา แต่หัวใจคือสิ่งเดียวที่ทำงานเป็นเอกเทศ ไม่อยู่ภายใต้ส่วนหนึ่งส่วนใดของร่างกาย หัวใจจะรู้สึกไม่ค่อยดีนัก หากร่างกายทำในสิ่งที่หัวใจไม่ปราถนา ดังนั้นร่างกายของคนเราจะดีหรือไม่ดี หัวใจคือสิ่งเดี่ยวที่เป็นผู้กำหนด หากหัวใจเราหมกมุ่นอยู่การฝ่าฝืน ร่างกายของเราก็ปฎิบัติในสิ่งที่ฝ่าฝืน แต่หากหัวใจของเรามั่นคงยืนหยัดอยู่กับการภักดี ร่างกายของเราก็จะปฎิบัติในสิ่งที่ดีงาม “แท้จริงในร่างกายนี้มีก้อนเนื้ออยู่ก้อนหนึ่ง หากก้อนเนื้อนั้นเถิดก้อนเนื้อนั้นก็คือหัวใจ” (บันทึกโดย บุคอรีย์ ลำดับหะดิษที่ 50)ฉะนั้นอัลกรุอานจึงได้แบ่งสภาพของหัวใจเป็นสามสภาพด้วยกันคือ1. หัวใจที่บริสุทธ์ อันได้แก่ หัวใจที่นอบน้อมถ่อมตนต่อหลักการ ที่ยอมจำนนต่อการภักดีต่ออัลลอฮฺ ซบ. ในทุกๆ รูปแบบ ซึ่งเป็นหัวใจที่เปิดรับการศรัทธาอีหม่านต่ออัลลอฮฺและรอซูลของพระองค์ “เว้นแต่ผู้ที่มาหาอัลลอฮฺด้วยกับหัวใจที่บริสุทธ์ผ่องใส” (อัชชุอะรออฺ : 89)2. หัวใจที่ป่วย คือ หัวใจที่สงสัยลังเลอยู่กึ่งกลางระหว่างการอีหม่านและการปฎิเสธศรัทธา คือหัวใจของ มุนาฟิกผู้กลับกลอก “และหัวใจของพวกเขาสงสัย แล้วในการสงสัยของพวกเขานั้นพวกเขาจึงลังเลใจ” (อัตเตาบะฮ์ : 45)3. หัวใจที่ตายด้าน คือหัวใจของผู้ปฎิเสธศรัทธาซึ่งเป็นหัวใจที่เปิดรับอารมณ์ใฝ่ต่า เป็นหัวใจแห่งการฝ่าฝืนดื้อดึงต่อสัจธรรมและไม่ยอมจำนนต่ออัลอิสลาม “และพวกเขากล่าวว่า หัวใจของพวกเรามีเปลือกหุ้มอยู่ มิใช่เช่นนั้นดอก อัลลอฮฺทรงขับไล่พวกเขาออกจากความเมตตาของพระองค์ต่างหาก เนื่องจากการปฎิเสธศรัทธาของพวกเขา ช่างน้อยเหลือเกินที่พวกเขาศรัทธากัน” (อัลบะเกาะเราะฮฺ : 88)และทั้งหมดนี้คือสภาพของหัวใจที่อัลกุรอานได้ระบุเอาไว้เพื่อให้เรานั้นได้คิดตระหนักและพิจารณาถึงบทบาทและหน้าที่ของมัน และทบทวนตัวเราเองว่าในขณะนี้หัวใจของเราอยู่ในสภาพเช่นไร ก่อนที่ทุกๆ สิ่งทุกๆ อย่างที่เราได้ขวนขวายมิได้ยังประโยชน์อันใดเลย “วันที่ทรัพย์สมบัติและลูกหลานไม่อำนวยประโยชน์ได้เลย” (อัชชุอะรออฺ: 88)
