ยา อุคตี...
เหนื่อยไหม..กับการมีชีวิตอยู่ ต่อสู้ และดื้นรนอยู่บนโลกราคาเท่าหยดน้ำใบนี้
ท้อบ้างหรือเปล่า...กับบททดสอบต่าง ๆ ที่ได้พบเจอ
ยา อุคตี... ทุกครั้งที่เธอพบบททดสอบ พบปัญหา ไม่ว่าจะหนักหนาแค่ไหน...
ขอให้เธอจงอดทน โปรดรำลึกไว้เสมอว่า...บนเส้นทางที่เธอเลือกเดินนี้
ไม่เคยมีใครไม่พบหนาม ความแหลมคมและบาดแผลเท่านั้นแหละที่สาหัสต่างกัน
จงเบิกบานใจเมื่อพบความยากลำบาก...นั่นแสดงว่าเธอกำลังเข้าใกล้สถานะของบรรดาผู้รอดพ้น
ที่ล่วงหน้าไปก่อนขึ้นอีกนิดนึงแล้ว จงรื่นเริงเมื่อพบความวิตกกังวล และสารพัดปัญหา...
นั่นแสดงว่าอัลลอฮฺรักเธอ และประสงค์จะอภัยโทษในความผิดของเธอ โปรดจดไว้ในหัวใจว่า...
“อินนัลลอฮะมะอัซซอบิรีน : อัลลอฮฺอยู่กับบรรดาผู้อดทน” แท้จริงอัลลอฮฺนั้นไม่ผิดสัญญา...ไ
ม่เคยผิด และจะไม่ผิด ฉะนั้น...จงเป็นผู้อดทนเถิด เพื่ออัลลอฮฺจะได้อยู่กับเรา และเมื่ออัลลอฮฺอยู่กับเราแล้ว...
จะยังมีอะไรอีกที่เราต้องการ?
ยา อุคตี... ทุกครั้งที่เธอคิดจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่ออัลลอฮฺ...
ขอให้เธอจงมีกำลังใจและหนักแน่น
โปรดจำไว้ว่าทุกก้าวที่เธอย่างไปบนหนทางของอัลลอฮฺนั้นไม่เคยเดียวดาย โปรดรำลึกอยู่ทุกขณะว่า...
อัลลอฮฺกำลังมองดูเธออยู่...ยิ้มให้...และจะคอยช่วยเหลือเสมอ ลองคิดดูว่า...
ถ้าเธอเป็นลูกอธิการบดี หรือเป็นหลานเจ้าของบริษัท...
เธอจะกลัวไหมที่จะแต่งกายอย่างประกาศตัวว่า “ฉันเป็นมุสลิมะฮฺ”
ไปเรียนหนังสือหรือไปทำงาน แน่นอน... “ความเป็นลูกอธิการฯ”
“ความเป็นหลานท่านประธาน” จะคุ้มหัวเธอจากทุกความหวาดกลัว แต่นี่...
ผู้ที่คุ้มหัวเธออยู่ไม่ใช้เจ้าของมหาวิทยาลัย หรือบริษัทอันคับแคบ
แต่เป็นเจ้าของพื้นดินที่เธอเหยียบย่ำ...ผืนฟ้าที่เธอแหงนมอง...
ลมหายใจที่เธอสูดเข้าออก และเป็นเจ้าของทั้งชีวิตเธอ
และทุก ๆ ชีวิต ...
แล้วยังมีอะไรอีกที่เธอจะต้องกลัว?
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น